Carmen 5

Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,
rumoresque senum severiorum
omnes unius aestimemus assis!

Laten we leven, mijn Lesbia, en beminnen,
en de praatjes van nogal strenge oude mannen
allemaal als één cent waard achten!

Soles occidere et redire possunt:
nobis cum semel occidit brevis lux,
nox est perpetua una dormienda.

Zonnen kunnen ondergaan en opkomen:
wanneer voor ons het korte licht eenmaal is ondergegaan,
moet er door ons één onafgebroken nacht geslapen worden.

Da mi basia mille, deinde centum,
dein mille altera, dein secundam centum,
deinde usque altera mille, deinde centum.

Geef mij duizend kussen, vervolgens honderd,
vervolgens duizend andere, vervolgens een tweede honderd,
vervolgens steeds maar door duizend andere, vervolgens honderd.

Dein, cum mille multa fecerimus,
conturbabimus illa, ne sciamus,
aut ne quis malus invidere possit,
cum tantum sciat esse basiorum.

Vervolgens, wanneer wij veel duizendtallen kussen zullen hebben gegeven,
zullen we ze door de war gooien, opdat wij ze niet (meer) weten,
of opdat een kwaad iemand niet jaloers kan zijn,
wanneer hij weet dat er zoveel kussen zijn.

 

 

Carmen 51

1.  Ille mi par esse deo videtur,
ille, si fas est, superare divos,
qui sedens adversus identidem te
spectat et audit.

5.  dulce ridentem, misero quod omnes
eripit sensus mihi: nam simul te,
Lesbia, aspexi, nihil est super mi
vocis in ore

     lingua sed torpet, tenuis sub artus
10. flamma demanat, sonitu suopte
tintinant aures, gemina teguntur
lumina nocte.

     Otium Catulle, tibi molestum est:
otio exsultas nimiumque gestis:
15. otium et reges prius et beatas
perdidit urbes.

 

Carmen 2

     Passer, deliciae meae puellae
quicum ludere, quem in sinu tenere,
cui primum digitum dare appetenti
et acris solet incitare morsus,
5.  cum desiderio meo nitenti
carum nescio quid lubet iocari
et solaciolum sui doloris,
credo, ut tum gravis acquiescat ardor:
tecum ludere sicut ipsa possem
10.et tristis animi levare curas!

 

 

 

Carmen 3

 

            Lugete, o Veneres Cupidinesque,

            et quantum est hominum venustiorum :

            passer mortuus est meae puellae,

            passer, deliciae meae puellae

5.         quem plus amat illa oculis suis amabat.

            Nam mellitus erat suamque norat

            ipsam tam bene quam puella matrem,

            nec sese a gremio illius movebat,

            sed circumsiliens modo huc modo illuc

10.       ad solam dominam usque pipiabat;

            qui nunc it per iter tenebricosum

            illuc, unde negant redire quemquam.

            At vobis male sint, malae tenebrae

            Orci, quae omnia bella devoratis:

15.       tam bellum mihi passerem abstulistis.

            O factum male! O miselle passer!

            Tua nunc opera meae puellae

            flendo turgiduli rubent ocelli.  

 

 

 

 

 

 

Carmen 86

Quintia formosa est multis. Mihi candida, longa

            recta est : haec sic singula confiteor.

Totum illud formosa nego : nam nulla venustas

            nulla in tam magno est corpore mica salis.

Lesbia formosa est, quae cum pulcherrima tota est,

            tum omnibus una omnes surripuit Veneres.

 

Carmen 92

Lesbia mi dicit semper male nec tacet umquam

            de me : Lesbia me dispeream nisi amat.

Quo signo?  Quia sunt totidem mea: deprecor illam

            assidue, verum dispeream nisi amo.


 

Carmen 5

Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,

rumoresque senum severiorum

omnes unius aestimemus assis !

Soles occidere et redire possunt :

5.         nobis cum semel occidit brevis lux,

nox est perpetua una dormienda.

Da mi basia mille, deinde centum,

dein mille altera, dein secundam centum,

deinde usque altera mille, deinde centum.

10.       Dein, cum mille multa fecerimus,

conturbabimus illa, ne sciamus,

aut ne quis malus invidere possit,

cum tantum sciat esse basiorum.


Carmen 7

Quaeris, quot mihi basiationes

tuae, Lesbia, sint satis superque.

Quam magnus numerus Libyssae harenae

laserpiciferis iacet Cyrenis

5.         oraclum Iovis inter aestuosi

et Batti veteris sacrum sepulcrum ;

aut quam sidera multa, cum tacet nox,

furtivos hominum vident amores:

tam te basia multa basiare

10.       vesano satis et super Catullo est,

quae nec pernumerare curiosi

possint nec mala fascinare lingua.

 

Carmen 85

Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.
nescio, sed fieri sentio et excrucior.

 

 

 

Carmen 8

  1. Miser Catulle, desinas ineptire,

 

et quod vides perisse perditum ducas.

Fulsere quondam candidi tibi soles,

cum  ventitabas quo puella ducebat

  1. amata nobis quantum amabitur nulla ;

 

ibi illa multa cum iocosa fiebant

quae tu volebas nec puella nolebat,

fulsere vere candidi tibi soles.

Nunc iam non vult : tu quoque impote

  1. nec quae fugit sectare, nec miser vive,

 

sed obstinata mente perfer, obdura.

Vale, puella. Iam Catullus obdurat,

nec te requiret nec rogabit invitam.

At tu dolebis, cum rogaberis nulla.

  1. Scelesta, vae te, quae tibi manet vita ?

 

Quis nunc te abibit ? Cui videberis bella ?

Quem nunc amabis ? Cuius esse diceris ?

Quem basiabis ? Cui labella mordebis ?

At tu, Catulle, destinatus obdura.

 

 


Carmen 83

Lesbia mi praesente viro mala plurima dicit :

            haec illi fatuo maxima laetitia est.

Mule, nihil sentis ? Si nostri oblita taceret,

            sana  esset : nunc quod gannit et obloquitur,

non solum meminit, sed, quae multo acrior res est,

            irata est. Hoc est :  uritur et loquitur.

Romeinse kalender